Rasbeschrijving pruimen

Reine Claude verte

De herkomst van dit oude ras is niet met zekerheid bekend. Als herkomstgebied wordt wel Griekenland, Syrië of Armenië genoemd. Van daar uit zou deze in de eerste helft van de 16-de eeuw vanuit Italië in Frankrijk zijn ingevoerd. Daar zou deze vervolgens in 1524 zijn vernoemd naar koningin Claude, getrouwd met koning François de 1ste van Frankrijk en de dochter van Lodewijk XII. Het is nu natuurlijk niet meer met zekerheid te zeggen of dit verhaal klopt en ook is niet zeker of de huidige ‘Reine Claude verte’ identiek is aan de ‘Reine Claude’ die daar toen haar naam zou hebben gekregen.

Hoe dan ook, de naam ‘Reine Claude’ is een begrip geworden in de pruimenwereld en heden ten dage wordt deze naam ook gebruikt als verzamelnaam voor een cultivargroep met zoet smakende ronde pruimen. Tot deze cultivargroep behoren (naast deze klassieke ‘Reine Claude verte’) ook afgeleide rassen als ‘Washington’, ‘Jefferson’, ‘Fermareine’ (‘Bellina’ ®), ‘Reine Claude d’Oullins’ en ‘Reine Claude d’Althan’. En aan het bekende ras ‘Opal’ heeft de ‘Reine Claude verte’ ook voor minimaal 25% bijgedragen.

Zoals vaak het geval is bij oude rassen, is ‘Reine Claude verte’ bekend onder veel verschillende synoniemen, zoals: ‘Ringelotten’, ‘Green Gage’, ‘Reine Claude Dorée’, ‘Reine Claude Crottée’, ‘Grosse Grüne Reneklode’, ‘Abricot Verte’, ‘Prunus Italica’, ‘Zuckerpflaume’ en ‘Dauphine’. Zoals ook vaak het geval is bij oude rassen, zijn er in de loop der tijd veel mutanten gevonden die op enkele kenmerken kunnen afwijken. Voorbeelden van dergelijke mutanten zijn: ‘Reine Claude Hoefer’, ‘Reine Claude van Beers’ en ‘Reine Claude van Sweijkhuizen’.

Dit ras geeft tamelijk kleine vruchten (gemiddeld zo’n 30 gram per stuk), bijna rond, iets afgeplat. De vruchten zijn groen tot groengeel van kleur, met aan de zonzijde soms wat kleine rode vlekjes. De vruchten hebben een waslaag. Het groengeel gekleurde vruchtvlees is vrij stevig en sappig. De steen kan soms iets aan het vruchtvlees hechten. De vruchten rijpen vanaf de tweede helft van augustus. De rijping verloopt enigszins opvolgend, waardoor voor een optimale kwaliteit doorplukken gewenst is. Vaak worden de vruchten echter in één keer en te vroeg geoogst. Rijpe vruchten aan de boom kunnen bij regen open barsten.

De smaak van volledig uitgerijpte vruchten is werkelijk uitstekend te noemen: bijzonder zoet met een fijn en herkenbaar speciaal aroma. Dit ras wordt qua smaak dan ook niet voor niets de koningin onder de pruimen genoemd. Hier staat tegenover dat de vruchten door hun kleine formaat en de groene kleur objectief bezien eigenlijk geen bijzonder aantrekkelijk uiterlijk hebben. Desalniettemin is het uiterlijk van ‘Reine Claude verte’ bij veel consumenten bekend en wordt deze geassocieerd met de uitstekende eetkwaliteit.

De vruchten zijn door de uitstekende smaak zeer geschikt voor verse consumptie. Ze zijn echter ook geschikt voor conservering.

De boom groeit middelsterk met een half-opgerichte groeiwijze. De bloesems bloeien middentijds. De bloesems zijn nauwelijks zelfbestuivend, waardoor kruisbestuiving noodzakelijk is. Kan bestoven worden door bijvoorbeeld ‘Reine Claude d’Oullins’, ‘Reine Claude d’Althan’, ‘Victoria’, ‘Hauszwetsche’, ‘Anna Späth’, ‘Mirabelle de Nancy’, ‘Czar’, ‘Kirke’s Blue, ‘Jefferson’ of ‘Victoria’. De bomen komen gewoonlijk vanaf het 4-de à 5-de groeijaar in productie, doch de productiviteit is daarna slechts matig en bovendien is de productiviteit van jaar tot jaar wisselvallig.

In commerciële teelten verdwijnt ‘Reine Claude verte’ van het toneel door de matige en wisselvallige productiviteit en door de lagere plukprestatie (als gevolg van de kleine vruchtmaat en de behoefte tot doorplukken).

‘Reine Claude verte’ is in FruitLent niet aanwezig als zelfstandige boom, doch is door middel van spleetenting op 27 maart 2010 geënt op de reeds aanwezige boom van het ras ‘Opal’. De eerste vruchten zijn in 2013 geoogst.