Dit ras behoort tot de muskaatpompoenen, Cucurbita moschata.

Het gaat om een mini-muskaatpompoen met een uitstekende smaak. De vruchten worden ongeveer 1 à 1½ kg zwaar en hebben zeer zoet dieporanje gekleurd vruchtvlees. Deze groeien aan planten met zeer sierlijke relatief kleine bladeren met opvallende grijze vlekken (onderstaande foto). De vruchten hebben tevens sierwaarde en zijn goed bewaarbaar.

Naar onze ervaring is het ras helaas niet erg productief, doch dit kan mogelijk verband houden met een sub-optimale standplaats.

Dit ras behoort tot de soort Cucurbita maxima en komt van origine uit Japan. Het is een ras van het Hokkaïdo-type en zou dus gezien kunnen worden als een anders gekleurde variant van de bekende 'Uchiki Kuri'.

Productieve planten met kleine ronde blauwgrijze vruchten, 15-20 cm in doorsnede en 1,5 tot 2,0 kg zwaar. Geel gekleurd vruchtvlees met een zoete smaak. De schil kan ook gebruikt worden. Uitgerijpte vruchten zijn goed bewaarbaar.

Dit ras behoort tot de winterpompoenen (Cucurbita maxima) en moet worden gezien als een succesvolle selectie van het basisras 'Atlantic Giant'. Deze selectie staat bekend als 's werelds grootste pompoen en is geselecteerd door Howard Dill Enterprises, Nova Scotia, Canada.

Het huidige wereldrecord voor één pompoenvrucht staat op maar liefst 821,2 kilogram en werd in 2010 behaald door Chris Stevens uit Wisconsin. Daarmee werd het staande wereldrecord van 782 kg uit 2009 van Christy Harp uit Ohio gebroken.

De waarde van de zaden wordt door Howard Dill bepaald aan de hand van de grootte van de pompoen waaruit de zaden afkomstig zijn. De planten in FruitLent zijn afkomstig van de duurste zaden van Howard Dill.

De rankende planten groeien krachtig en geven zeer grote lichtoranje gekleurde vruchten. Op de plaats waar de vruchten op de grond liggen is de vorm gewoonlijk ingedeukt, alsof deze is bezweken onder het enorme gewicht (het zogenaamde "zakmodel"). Alhoewel het lichtoranje vruchtvlees eetbaar is, is dit ras vooral bedoeld als wedstrijdpompoen. Het vruchtvlees is los van textuur en waterig, met een dito smaak.

Alhoewel de vruchten inderdaad groot worden, zijn we er in FruitLent nog nooit in geslaagd om vruchten te kweken die ook maar in de buurt komen van het wereldrecord. We doen daar overigens ook geen speciale moeite voor. Echte wedstrijdkwekers doen er immers alles aan om het de plant volledig naar de zin te maken en houden vervolgens maar één vrucht per plant aan.

Dit is een ras van het Butternut-type en behoort tot de muskaatpompoenen (Cucurbita moschata).

De kleur van de vruchten is beige en de vorm is typerend voor een Butternut, namelijk een buikje met een dikke zuilvormige nek. Zoals alle Butternuts, heeft de vrucht veel vruchtvlees door het relatief beperkte aandeel zaden.

De vruchten zijn lang houdbaar, de smaak is boterzacht. Jong geoogst een delicatesse en met schil en al eetbaar. De planten groeien weinig rankend.

Dit Zuid-Afrikaanse ras staat ook bekend onder de Afrikaanse naam 'Plat Wit Boer' en behoort tot de soort Cucurbita maxima. In Zuid-Afrika zijn inmiddels verschillende selecties van dit ras bekend.

Dit ras heeft zeer groeikrachtige planten met grote bladeren en fraaie platronde wit gekleurde vruchten van het kaasmodel, die slechts licht geplooid zijn. De vruchten hebben een diameter van 20 tot 50 cm en een gewicht van 4 tot 18 kg. Het diepgele vruchtvlees is tamelijk stevig van textuur en van uitstekende kwaliteit. Fraai contrast tussen het diepgele vruchtvlees en de witte schil. Uitgerijpte vruchten zijn goed houdbaar (circa 8 maanden).

Dit oude Franse ras wordt ook wel 'Gele Centenaar' of 'Parijse Reuzen' genoemd. Het ras behoort tot de soort Cucurbita maxima.

De rankende planten groeien zeer krachtig. De vruchten zijn groot (15 à 65 kilogram) en kunnen in kleur variëren van geel, zalmroze, lichtoranje tot bleekbeige. De schil is relatief zacht en naarmate de vrucht rijper wordt verschijnt er een meloenachtig netwerk op. Het vruchtvlees is waterig en van matige kwaliteit.

Het ras is door de grote vruchten met name bedoeld voor de show. Voor de kwaliteit kan veel beter 'Uchiki Kuri' worden geplant en voor de show kan beter 'Dill's Atlantic Giant' of 'Pelgiant' worden geplant. Het ras 'Gele Reuzen' kunnen we dan ook niet meer aanbevelen.

'Fictor' moet net als het ras 'Solor' worden gezien als een verbetering van de Japanse 'Uchiki Kuri' en is geïntroduceerd door zaadbedrijf De Bolster, specialist in biologische zaden. Het ras behoort net als 'Uchiki Kuri' tot de winterpompoenen (Cucurbita maxima).

Voor de omschrijving van de belangrijkste kenmerken van dit ras verwijzen we graag kortheidshalve naar de beschrijving van 'Uchiki Kuri', zodat we ons hier zullen beperken tot de verschillen.

Het gemiddeld vruchtgewicht is wat lager dan van de standaard 'Uchiki Kuri', waardoor er bij 'Fictor' minder te grote vruchten worden geoogst. Vanuit commerciëel oogpunt mogen pompoenvruchten namelijk liefst niet te groot zijn (bij voorkeur rond de één kilogram) en moeten de vruchten bovendien onderling gelijkmatig van grootte zijn. 'Fictor' beantwoordt dus redelijk aan dit ideaal.

Ten opzichte van de standaard 'Uchiki Kuri' is de bewaarbaarheid van de vruchten nog zo'n 6 tot 8 weken langer. De bewaarbaarheid van 'Fictor' lijkt zelfs nog iets beter dan van 'Solor'. Ook heeft 'Fictor' meer groeikracht (van belang onder ongunstige omstandigheden) en een nog wat hogere productie dan 'Solor'. De vruchten hebben daarnaast een wat meer glanzend uiterlijk.

Zaadbedrijf De Bolster adviseert om in commerciële beplantingen ongeveer 1/3 'Solor' en 2/3 'Fictor' gemengd uit te planten.

Uiteraard is ons eigen samengestelde recept voor een zeer smakelijke pompoensoep, welke u vindt via de homepage onder RECEPTEN, ook prima voor het ras 'Fictor' te gebruiken.

'Fictor' zal in 2011 voor het eerst in FruitLent groeien.

Dit is een ras van het Butternut-type en behoort tot de muskaatpompoenen (Cucurbita moschata). Het ras wordt door Johnny's Selected Seeds in Winslow (Maine, USA) op de markt gebracht en heeft tot op dit moment nog geen formele naam gekregen, waardoor het ras tot op dit moment onder de aanduiding 'JWS 6823' op de markt is.

De kleur van de vruchten is beige en de vorm is typerend voor een Butternut, namelijk een buikje met een dikke zuilvormige nek. Zoals alle Butternuts, heeft de vrucht veel vruchtvlees door het relatief beperkte aandeel zaden. De vruchten wegen gewoonlijk tussen de 0,6 en 1,4 kg per stuk (gemiddeld zo rond de één kilogram).

De vruchten zijn lang houdbaar, de smaak is boterzacht. De planten hebben een matige tot middelsterke groeikracht en een redelijke resistentie tegen echte meeldauw.

Dit ras kent verschillende synoniemen, zoals: 'Amandelpompoen', 'Hercules', 'Comet', 'Gleisdorfer Ölkürbis' en 'Styrian Hulless'. Het ras behoort tot de soort Cucurbita pepo en komt van origine uit Mexico. Het ras wordt met circa 10.000 hectare commerciëel geteeld in de deelstaat Steiermark (Stiermarken) in Oostenrijk. Ook wordt het ras commerciëel geteeld in diverse Balkanlanden.
De reden van de commerciële teelt zijn de olierijke naakte zaden. De zaden zijn naakt omdat deze niet zijn voorzien van het beschermschilletje dat andere pompoenzaden wel hebben. Eén pompoen geeft 100 tot 300 gram naakte zaden. Van de zaden kan olie worden geperst. Voor 1 liter olie is 2½ kg zaad nodig. Het is daarom geen goedkope olie. Met name de olie uit Steiermark met het etiket "Echtes Steierisches Kernöl" bevat 100% zuivere olie geperst uit de zaden van dit ras. Deze aanduiding is een handelsmerk geworden om zich te onderscheiden van andere (goedkopere) pompoenpitoliën.
De pompoenpitten van dit ras zijn zeer gezond en bevatten een hoog percentage aan meervoudig onverzadigde vetzuren. In de volksgeneeskunst worden de pitten en de olie al decennia gebruikt. Je kunt de pitten zo vers eten. Ze smaken dan een beetje naar natte walnoten. Ook kunnen ze worden gedroogd. Ze belanden dan in muesli, salades, toetjes en taarten. Indien ze licht worden geroosterd in een pan zonder olie, dan poffen ze. Bestrooid met zeezout heten het dan pepita's en vormen ze een gezond borrelhapje.
De vruchten zelf zouden eventueel zeer jong kunnen worden gegeten als courgettes. Rijp zijn de vruchten 2 tot 7 kg zwaar, bol- tot eirond, geel van kleur met groene vlekken en strepen. Indien de vruchten nog langer blijven liggen, vervagen de groene vlekken en strepen. In het rijpe stadium is het gele vruchtvlees licht draderig en niet echt lekker. De planten groeien licht rankend met ranken van enkele meters lang.

Een bijzondere toelichting over de naam 'Lady Godiva' is hier nog wel op zijn plaats. Het ras dankt deze naam namelijk aan de voldende legende:
Volgens het verhaal was Godiva een adelijke Angelsaksische dame (circa 980-1067). Zij was de echtgenote van graaf Leofric, graaf van Mercia en heer van Coventry (968-1057). De bevolking had hevig te lijden onder de door Leofric opgelegde hoge belastingdruk en Godiva verzocht haar man herhaaldelijk om de belastingen te verlagen, maar deze weigerde steeds. Op den duur werd hij haar smeekbedes beu en daagde hij haar uit voor een weddenschap, waarbij hij er van ging dat zijn preutse vrouw deze zou verliezen. Hij zou de belastingen verlagen indien zij te paard naakt door de straten van Coventry zou rijden. Lady Godiva ging echter op de weddenschap in en reed op haar paard, slechts gekleed in haar lange blonde haren, door de stad. Leofric hield zich aan zijn woord en maakte een einde aan de hoge belastingen.
Het verband tussen de naakte zaden en de Lady mag duidelijk zijn.

Dit ras behoort tot de muskaatpompoenen (Cucurbita moschata) en komt van origine waarschijnlijk uit het oosten van de Verenigde Staten. Het ras dateert waarschijnlijk al van minimaal begin van de 19-de eeuw en was lange tijd populair in New Jersey en Long Island, waar dit ras een deel van zijn naam aan te danken heeft.

De rest van de naam dankt dit ras aan de vorm en kleur van de vruchten, die wel wat doen denken aan een grote kaas. De vruchten zijn namelijk middelgroot (2,7 à 4,5 kg), vrij plat en iets geplooid met een oranjebruine tot beige kleur.

Het oranje vruchtvlees lijkt op het Butternut-type en is dus van goede kwaliteit en kan worden gebruikt als groentepompoen (gekookt), voor crêmesoepen of voor pompoentaart.

De krachtig groeiende rankende planten hebben grote bladeren met grijze vlekjes.

Ook bekend als 'Muscade de Provence' en 'Musquée de Provence'.

Dit Franse ras behoort tot de muskaatpompoenen (Cucurbita moschata) en is één van de bekendere rassen, zowel op culinair als op decoratief gebied.

De vruchten behalen een gewicht van 2½ - 50 kg (meestal echter 5 - 15 kg) en behoren daarmee tot de grotere muskaatpompoenen. De vruchten zijn platrond en zeer geplooid, het zogenaamde kaasmodel. Ze zijn eerst diepgroen van kleur en verkleuren naarmate ze afrijpen naar bruin / terra. De waslaag op de vruchten zorgt voor een lange houdbaarheid: circa 10 maanden.

Het vruchtvlees heeft een zeer goede kwaliteit: helder oranje van kleur, stevig, zeer dik, licht zoet met muskaatsmaak. Culinair heeft dit ras een scala aan gebruiksmogelijkheden, zowel in zoete als in pittige gerechten.

De planten groeien krachtig en houden zoals alle muskaatpompoenen van een warme standplaats.

Dit F1-hybride ras is in FruitLent ontwikkeld en behoort tot de soort Cucurbita maxima. De 'Dill's Atlantic Giant' heeft aan de basis gestaan. De vruchten van 'Pelgiant' krijgen dan ook een grote omvang. De kleur van de vruchten is echter donkerder oranje en daarmee fraaier. Ook is het vruchtvlees van betere kwaliteit.

'Solor' moet net als het ras 'Fictor' worden gezien als een verbetering van de Japanse 'Uchiki Kuri' en is geïntroduceerd door zaadbedrijf De Bolster, specialist in biologische zaden. Het ras behoort net als 'Uchiki Kuri' tot de winterpompoenen (Cucurbita maxima).

Voor de omschrijving van de belangrijkste kenmerken van dit ras verwijzen we graag kortheidshalve naar de beschrijving van 'Uchiki Kuri', zodat we ons hier zullen beperken tot de verschillen.

Ten opzichte van de standaard 'Uchiki Kuri' bloeit 'Solor' 7 tot 10 dagen vroeger, waardoor het mogelijk is om bij ongunstige weersomstandigheden het zaaimoment nog wat uit te stellen.
De vruchten wegen net als bij de standaard 'Uchiki Kuri' 0,75 tot 2,5 kilogram, doch het gemiddeld vruchtgewicht is wel wat lager dan van de standaard 'Uchiki Kuri'. Hierdoor worden bij 'Solor' minder te grote vruchten geoogst. Vanuit commerciëel oogpunt mogen pompoenvruchten namelijk liefst niet te groot zijn (bij voorkeur rond de één kilogram) en moeten de vruchten bovendien onderling gelijkmatig van grootte zijn. 'Solor' beantwoordt dus redelijk aan dit ideaal.
Ten opzichte van de standaard 'Uchiki Kuri' is de bewaarbaarheid van de vruchten nog zo'n 6 tot 8 weken langer. Deze betere bewaarresultaten zijn zowel op zand- als op kleigrond verkregen.

De productiecapaciteit van 'Solor' in de commerciële teelt bedraagt ongeveer 18.000 tot 19.000 kilogram per hectare. Bij een gemiddeld vruchtgewicht van 1,1 kilogram zijn dat dus 16.000 tot 17.000 vruchten per hectare.

Uiteraard is ons eigen samengestelde recept voor een zeer smakelijke pompoensoep, welke u vindt via de homepage onder RECEPTEN, ook prima voor het ras 'Solor' te gebruiken.

Dit F1-hybride ras staat ook bekend onder kwekersnummer 'HWS-06-884' en behoort tot de soort Cucurbita maxima.

Dit ras is een sprekend voorbeeld van het feit dat een hoge sierwaarde en een goede eetkwaliteit prima samen kunnen gaan.

De zeer sierlijke platronde vruchten zijn 1-3 kg zwaar en zijn van buiten overwegend roze met blauwe en groene vlekken. Het zeer stevige vruchtvlees is dieporanje van kleur en is van zeer goede kwaliteit. Prima te gebruiken voor goede pompoensoep. Goed uitgerijpte vruchten zijn enkele maanden te bewaren.

De planten hebben een middelsterke groeikracht en zijn goed bestand tegen het Zucchini Yellow Mosaic Virus.

Dit ras is ontwikkeld in Australië / Nieuw-Zeeland en behoort tot de soort Cucurbita maxima.

Productieve en groeikrachtige planten met middelgrote platronde vruchten, 20-40 cm in doorsnede, 10-15 cm hoog en 3-7 kg zwaar. De vruchten hebben een fraai gekleurde lichtgrijze tot blauwgrijze schil en diepgeel gekleurd vruchtvlees. Het vruchtvlees is zeer zoet, vrij neutraal van smaak en vast van structuur, welke structuur na koken in stand blijft. Door de vrij neutrale smaak is de smaak wat minder uitgesproken dan van bijvoorbeeld de 'Uchiki Kuri' types.

Goed uitgerijpte vruchten zijn goed bewaarbaar (6-10 maanden) en zijn door de fraaie lichtgrijze kleur ook decoratief.

Dit F1-hybride ras is omstreeks eind jaren '80 van de vorige eeuw geïntroduceerd door de Japanse zaadfirma Sakata Seed en behoort tot de bijzondere groep van spaghettipompoenen, die in het Engels ook wel "vegetable spaghetti" worden genoemd. Zoals alle spaghettipompoenen behoort 'Tivoli' tot de botanische soort Cucurbita pepo.

De bijzondere groep van de spaghettipompoenen ontlenen hun naam aan het ongewone vruchtvlees, welke na het koken van de vrucht uiteenvalt in stevige dunne sliertjes die er uit zien als spaghetti. De eerste spaghettipompoenen werden ontdekt en vervolgens verder veredeld in China en Japan. In deze landen is deze bijzondere groente derhalve al langer bekend, doch deze werd in Westerse landen pas vanaf de 70-er en 80-er jaren van de vorige eeuw bekend, doordat enkele Westerse zaadfirma's er zaden van gingen verkopen.

De vrucht van de spaghettipompoen wordt voor consumptie gekookt: zo'n 25 minuten voor de kleinste exemplaren, tot 45 minuten voor de grootste exemplaren. Kleine vruchten worden in zijn geheel gekookt, die echter wel vooraf worden aangeprikt. Grote vruchten vooraf worden gehalveerd, na verwijdering van de zaadkern. De vrucht wordt gekookt totdat de schil zacht aanvoelt.

Na het koken (en indien nog van toepassing: het verwijderen van de zaadkern) worden de strengen vruchtvlees met een vork uit de pompoen getrokken en op een bord gelegd. Alleen de relatief dunne schil blijft dan over. Ondanks dat echte spaghetti qua herkomst niets met deze bijzondere pompoenen te maken heeft, is de gelijkenis tussen de beide soorten voedsel wel zeer frappant te noemen. Net als echte spaghetti zijn de sliertjes van de spaghettipompoen vrij smakeloos en moeten deze -gelijk aan echte spaghetti- met saus op smaak worden gebracht.

Er zijn enkele rassen spaghettipompoenen verkrijgbaar, waarvan 'Tivoli' inmiddels een bekende is. Dit ras draagt cremegele ovale vruchten (zo'n 15 x 25 cm) die circa 2 kg zwaar worden. In goed uitgerijpte toestand zijn de vruchten enige maanden te bewaren.

Een belangrijk kenmerk van 'Tivoli' is de compacte groeiwijze van de planten; deze groeien namelijk struikvormig tot zwak rankend, waardoor de plant qua groeiwijze lijkt op die van een courgette. Eén plant van het ras 'Tivoli' levert gewoonlijk slechts 2-3 vruchten op, doch doordat de planten relatief dicht op elkaar kunnen worden geplant, kan toch een behoorlijke opbrengst per oppervlakte-eenheid worden bereikt.

Voor het jaar 1991 won dit ras een award in de "All-American Selections" (AAS). De winnende varieteiten worden daarbij aangewezen door een netwerk van onafhankelijke juryleden die de prestaties nieuwe rassen in de tuin beoordelen.

In FruitLent hebben we 'Tivoli' ook geteeld en stonden versteld van de gelijkenis met echte spaghetti. Alhoewel de slierten uit deze pompoen heel wat minder calorieën leveren dan echte spaghetti, gebiedt de eerlijkheid om te zeggen dat een bosje spaghetti uit de winkel in het kokende water laten zakken heel wat minder werk oplevert dan het telen plus bereiden van deze bijzondere pompoen.....

Dit ras komt van origine uit Japan en wordt ook wel 'Oranje Zon', 'Red Kuri', 'Baby Red Hubbard' of Hokkaïdo-pompoen genoemd, naar het eiland waar dit type werd gekweekt. Het ras behoort tot de winterpompoenen (Cucurbita maxima).

De Japanner Nyoichi Sakurazawa (1893-1966, beter bekend onder zijn westerse naam Georges Oshawa) was in 1957 de eerste die de Hokkaïdo-pompoenen in West-Europa introduceerde in de macrobiotiek. Waarschijnlijk betrof het toen een grijsgroene versie van de Hokkaïdo-pompoen (zie hierboven onder "Blue Kuri"). De oranje gekleurde 'Uchiki Kuri' heeft uiteindelijk een belangrijke bijdrage geleverd aan de populariteit van pompoenen voor culinaire doeleinden in West-Europa. De 'Uchiki Kuri' wordt op dit moment ook in Nederland commerciëel geteeld. Dit zijn de pompoenen die bijna het gehele jaar rond bij de reform- en natuurwinkels worden aangeboden. Ook bij sommige reguliere supermarkten zijn ze heden ten dage verkrijgbaar.

De rankende planten van de 'Uchiki Kuri' groeien gemakkelijk. De relatief kleine oranje vruchten zijn min of meer rond, peer- of rugbybalvormig. Ze wegen 0,75 à 2,5 kilogram en hebben daarmee een handig formaat. Goed uitgerijpte vruchten zijn ongeveer een half jaar houdbaar en hebben ook een hoge sierwaarde. Het stevige oranje vlees heeft een hoge voedingswaarde en is van goede kwaliteit. Van deze pompoen kun je allerlei gerechten maken: zoet, zuur of zout. Ook prima te gebruiken als basis voor goede pompoensoep.

Een eigen samengesteld recept voor zeer smakelijke pompoensoep, dat is gebaseerd op dit pompoenenras, vindt u via de homepage onder RECEPTEN.

Mede door de populariteit van de 'Uchiki Kuri' zijn er enkele selecties gemaakt, welke onderling kleine verschillen kunnen vertonen voor bijvoorbeeld de vruchtvorm of het gemiddeld vruchtgewicht. Eén van deze selecties betreft het ras 'Solor', welke hierboven wordt beschreven.

Dit F1-hybride ras is afkomstig van het Seminis-concern en behoort net als de overige courgettes tot de soort Cucurbita pepo. Werd kennelijk reeds omstreeks 1967 op de markt gebracht en is tot op de dag van vandaag nog steeds een bekend ras. Incidenteel ook wel bekend als 'Marco'.

Geeft lange gladde middelgroene tot donkergroene vruchten aan struikvormige planten met een open groeiwijze.

'Ambassador' zal in 2012 voor het eerst in FruitLent groeien. Foto's volgen daarna.

Dit F1-hybride ras geeft langwerpige lichtgroene vruchten aan struikvormige wat compacte planten met grote bladeren. De planten geven relatief veel vrouwelijke bloemen.

Ook bekend als 'Chiara di Asti Zucchino' en 'Di Voghera Zucchino'.

Dit oude zaadvaste ras is afkomstig uit Italië en behoort (net als de overige courgettes) tot de soort Cucurbita pepo.

De vruchten zijn lichtgroen gekleurd met grijze vlekjes, waardoor de vruchten duidelijk lichter van kleur zijn dan van veel andere groene courgetterassen.

In Italië worden van dit ras ook de bloemen vaak gebruikt voor culinaire doeleinden. De vruchten moeten overigens sowieso jong worden geoogst en gegeten, aangezien met name het "buikje" van de grotere vruchten snel voos wordt.

Een oud zaadvast courgetteras, welke net als de overige courgettes behoort tot de soort Cucurbita pepo.

Geeft lange lichtgroene vruchten aan semi-rankende planten.

Er zijn door diverse zaadfirma's verbeterde F1-hybride rassen op de markt gebracht welke behoren tot het type 'Lebanese'.

Ook bekend als 'Black Beauty' of 'Svizzero'.

Het betreft hier een lokaal zaadvast ras uit de regio Lombardije in Italië, welke net als de overige courgettes behoort tot de soort Cucurbita pepo.

Geeft lange donkergroene vruchten aan struikvormige open planten.

Dit moderne F1-hybride ras is door Nunhems Zaden in Limburg ontwikkeld. Het ras wordt in Nederland via Oranjeband Zaden (onderdeel van Nunhems Zaden) op de particuliere markt verkocht. Het ras behoort net als de overige courgettes tot de soort Cucurbita pepo.

'Partenon' is een ras welke zeer weinig mannelijke bloemen vormt en in staat is om zonder voorafgaande bestuiving op partenocarpe wijze vruchten te zetten (die dus vervolgens geen zaden bevatten). Indien in de nabijheid ook andere rassen aanwezig zijn die wel een overvloed aan mannelijke bloemen vormen, zullen de vruchten van 'Partenon' wel gewoon zaden kunnen bevatten.

'Partenon' vormt lange groene vruchten aan struikvormige planten.

Ook bekend als 'Sebring Premium'.

Dit moderne F1-hybride ras is ontwikkeld door Otis Twilley Seed Company in South-Carolina (USA) en voor 1999 op de markt gebracht. Het ras behoort net als de overige courgettes tot de soort Cucurbita pepo.

'Sebring' vormt lange donkergele vruchten aan semi-stekelloze struikvormige open planten. De uniforme vruchten hebben een fraai uiterlijk.

Er wordt verondersteld dat 'Sebring' een bepaalde mate van resistentie heeft tegen echte meeldauw. In rassenproeven van de Cornell University in 2006 bleek inderdaad dat 'Sebring' ten opzichte van andere tamelijk goed resistent was tegen meeldauw. In dezelfde rassenproeven van 2007 bleek echter dat de resistentie erg tegen viel.

Dit patissonras is ook wel bekend als 'Light Green Buttons' en wordt net als de andere patissons en de courgettes gerekend tot de soort Cucurbita pepo.

Dit ras geeft lichtgroen gekleurde vliegende schotel-achtige vruchten. De vruchten van dit ras zijn ten opzichte van andere rassen opvallend plat van vorm. De planten zijn behoorlijk productief, groeien semi-rankend en vormen voornamelijk een grote struik.

Dit patissonras wordt net als de andere patissons en de courgettes gerekend tot de soort Cucurbita pepo.

Dit ras zou witte vliegende schotel-achtige vruchten met groene verticale strepen moeten produceren. Vanwege deze bijzondere kleurstelling wordt dit type ook wel pattison-panaché genoemd.

Wij hebben van 'Partial Eclipse' in 2010 een plant in FruitLent aangeplant. Deze plant blijkt een sterke groeikracht te hebben en net als de andere patissons semi-rankend te groeien. Ten opzichte van de moderne rassen 'Sunny Delight' en 'Starship' zijn de eerste vruchten later in het seizoen oogstbaar en is de productiviteit slechts zeer matig. Dat vinden we niet zo erg, want we hadden 'Partial Eclipse' speciaal geplant vanwege de typische panaché-kleurstelling.
Echter, bij onze plant bleef de typische panaché-kleurstelling volledig achterwege. De plat gevormde vruchten waren namelijk egaal lichtgroen gekleurd en hadden dus geen verticale strepen.
Dit kan twee dingen betekenen: ofwel niet alle planten vertonen dit kenmerk, ofwel wij hebben zaden geleverd gekregen van een ander ras. We ontvangen graag een e-mail met uw ervaringen indien u dit ras ook ooit heeft gekweekt.

Dit patissonras wordt net als de andere patissons en de courgettes gerekend tot de soort Cucurbita pepo.

Geeft lichtgroen gekleurde vliegende schotel-achtige vruchten. De planten van 'Peter Pan' groeien semi-rankend, doch vormen voornamelijk een grote struik. Ten opzichte van andere patissonrassen is de groei beheerst en zijn de planten redelijk productief.

Dit patissonras is ontwikkeld door Syngenta en wordt net als de andere patissons en de courgettes gerekend tot de soort Cucurbita pepo.

Geeft middelgroen tot zwartgroen gekleurde vliegende schotel-achtige vruchten. De planten groeien semi-rankend en vormen een grote struik en hebben relatief veel vrouwelijke bloemen. Mede daardoor zijn de planten behoorlijk productief. De eerste vruchten zijn al vroeg oogstbaar: zo'n 5 dagen voor 'Sunburst'.

Dit ras is wat ons betreft een echte aanrader, vanwege de vroeg intredende productie en de goede productiviteit.

Dit patissonras wordt net als de andere patissons en de courgettes gerekend tot de soort Cucurbita pepo.

Geeft wit gekleurde platte vliegende schotel-achtige vruchten. De planten groeien krachtig met lichtgroene bladeren, doch vormen door de semi-rankende groeiwijze uiteindelijk meer een grote struik. De planten geven later in het seizoen een overvloed aan vruchten.

Dit patissonras is ontwikkeld door Syngenta en wordt net als de andere patissons en de courgettes gerekend tot de soort Cucurbita pepo.

Geeft geel gekleurde vliegende schotel-achtige vruchten, welke in het centrum iets bol van vorm zijn. De vruchten hebben aan de de bloemzijde soms een groene vlek. De planten groeien semi-rankend, doch vormen voornamelijk een grote struik. 'Sunburst' groeit ten opzichte van andere patissonrassen beheerst en is productief.

'Sunburst' is zonder meer een goed ras, beter dan de oudere 'Yellow Scallop', doch persoonlijk geven we voor de teelt van gele patissons tot nu toe de voorkeur aan 'Sunny Delight'.

Dit patissonras is ontwikkeld door Jose Gomez van het Seminis-concern en was aanvankelijk bekend onder de aanduiding 'PS 42395'. Het ras werd omstreeks 1997 geïntroduceerd. Wordt net als de andere patissons en courgettes gerekend tot de soort Cucurbita pepo.

De zeer fraaie vliegende schotel-achtige vruchten zijn heldergeel van kleur. De eerste vruchten zijn al vroeg oogstbaar. Dit ras is ook zeer geschikt om in jong stadium als baby-groente te oogsten; in dat geval worden de vruchten geoogst als ze een doorsnede van 5 tot 7½ cm hebben. De planten groeien semi-rankend en vormen een grote struik en hebben relatief veel vrouwelijke bloemen. Mede daardoor zijn de planten behoorlijk productief.

Dit ras is wat ons betreft een echte aanrader, vanwege de relatief vroeg intredende productie en de goede productiviteit. Bovendien zijn de vruchten naar onze mening ten opzichte van 'Sunburst' fraaier om te zien, omdat ze in het centrum minder bol van vorm zijn en er daardoor meer symmetrisch uit zien.

Dit oude zaadvaste patissonras wordt net als de andere patissons en de courgettes gerekend tot de soort Cucurbita pepo.

Geeft geel gekleurde vruchten, welke kleiner en wat hoger van vorm zijn dan die van bijvoorbeeld 'Summer Satellite'. De vorm is dus wat minder mooi en ook worden er niet erg veel vruchten gevormd. De planten groeien semi-rankend, doch vormen voornamelijk een grote struik.

Indien u geel gekleurde patissons wilt telen, bevelen wij liever een ander moderner F1-hybride ras aan, zoals bijvoorbeeld 'Sunburst' of 'Sunny Delight'.